Intellectus Asaph. Attendite, popule meus, legem meam ; inclinate aurem vestram in verba oris mei.
<em>Dem Musikmeister über die Jeduthuniden</em>; <em>von Asaph ein Psalm.</em>
Aperiam in parabolis os meum ; loquar propositiones ab initio.
Laut ruf’ ich zu Gott, ja ich will schreien, laut ruf’ ich zu Gott: »Ach, höre mein Flehen!«
Quanta audivimus, et cognovimus ea, et patres nostri narraverunt nobis.
Wenn Drangsalszeiten über mich kommen, such’ ich den Allherrn; meine Hand ist nachts ohn’ Ermatten ausgestreckt, meine Seele will sich nicht trösten lassen.
Non sunt occultata a filiis eorum in generatione altera, narrantes laudes Domini et virtutes ejus, et mirabilia ejus quæ fecit.
Denk’ ich an Gott, so muß ich seufzen; sinne ich nach, so verzagt mein Geist. SELA.
Et suscitavit testimonium in Jacob, et legem posuit in Israël, quanta mandavit patribus nostris nota facere ea filiis suis :
Du hältst mir die Augenlider offen, ich bin voll Unruhe und kann nicht reden.
ut cognoscat generatio altera : filii qui nascentur et exsurgent, et narrabunt filiis suis,
Ich überdenke die Tage der Vorzeit, die längst entschwundenen Jahre;
ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscantur operum Dei, et mandata ejus exquirant :
ich denke bei Nacht an mein Saitenspiel, ich sinne in meinem Herzen nach, und es grübelt mein Geist und fragt:
ne fiant, sicut patres eorum, generatio prava et exasperans ; generatio quæ non direxit cor suum, et non est creditus cum Deo spiritus ejus.
»Wird der Allherr auf ewig verstoßen und niemals wieder Gnade üben?
Filii Ephrem, intendentes et mittentes arcum, conversi sunt in die belli.
Ist seine Güte für immer erschöpft? sind seine Verheißungen abgetan für alle Zukunft?
Non custodierunt testamentum Dei, et in lege ejus noluerunt ambulare.
Hat Gott vergessen, gnädig zu sein, oder im Zorn sein Erbarmen verschlossen?« SELA.
Et obliti sunt benefactorum ejus, et mirabilium ejus quæ ostendit eis.
Da sagte ich mir: »Das bekümmert mich schmerzlich, daß das Walten des Höchsten sich hat geändert.«
Coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Ægypti, in campo Taneos.
Ich will gedenken der Taten des HERRN, will gedenken deiner Wunder von der Vorzeit her,
Interrupit mare, et perduxit eos, et statuit aquas quasi in utre :
will sinnen über all dein Tun und deine großen Taten erwägen.
et deduxit eos in nube diei, et tota nocte in illuminatione ignis.
O Gott, erhaben ist dein Weg: wo ist eine Gottheit so groß wie Gott?
Interrupit petram in eremo, et adaquavit eos velut in abysso multa.
Du bist der Gott, der Wunder tut, du hast deine Macht an den Völkern bewiesen,
Et eduxit aquam de petra, et deduxit tamquam flumina aquas.
hast dein Volk erlöst mit starkem Arm, die Kinder Jakobs und Josephs. SELA.
Et apposuerunt adhuc peccare ei ; in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso.
Als die Wasser dich sahen, o Gott, als die Wasser dich sahen, erbebten sie, auch die Tiefen des Weltmeers zitterten;
Et tentaverunt Deum in cordibus suis, ut peterent escas animabus suis.
die Wolken ergossen sich in strömenden Regen, das Gewölk ließ Donner erkrachen, und deine Pfeile fuhren einher;
Et male locuti sunt de Deo ; dixerunt : Numquid poterit Deus parare mensam in deserto ?
deine Donnerstimme dröhnte am Himmelsgewölbe, Blitze erhellten den Erdkreis, es bebte und schwankte die Erde.
quoniam percussit petram, et fluxerunt aquæ, et torrentes inundaverunt. Numquid et panem poterit dare, aut parare mensam populo suo ?
Durchs Meer ging dein Weg dahin und dein Pfad durch gewaltige Fluten; doch deine Spuren waren nicht zu erkennen.
Ideo audivit Dominus et distulit ; et ignis accensus est in Jacob, et ira ascendit in Israël :
Du hast dein Volk geführt wie eine Herde unter Leitung von Mose und Aaron.
quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutari ejus.
Et mandavit nubibus desuper, et januas cæli aperuit.
Et pluit illis manna ad manducandum, et panem cæli dedit eis.
Panem angelorum manducavit homo ; cibaria misit eis in abundantia.
Transtulit austrum de cælo, et induxit in virtute sua africum.
Et pluit super eos sicut pulverem carnes, et sicut arenam maris volatilia pennata.
Et ceciderunt in medio castrorum eorum, circa tabernacula eorum.
Et manducaverunt, et saturati sunt nimis, et desiderium eorum attulit eis :
non sunt fraudati a desiderio suo. Adhuc escæ eorum erant in ore ipsorum,
et ira Dei ascendit super eos : et occidit pingues eorum, et electos Israël impedivit.
In omnibus his peccaverunt adhuc, et non crediderunt in mirabilibus ejus.
Et defecerunt in vanitate dies eorum, et anni eorum cum festinatione.
Cum occideret eos, quærebant eum et revertebantur, et diluculo veniebant ad eum.
Et rememorati sunt quia Deus adjutor est eorum, et Deus excelsus redemptor eorum est.
Et dilexerunt eum in ore suo, et lingua sua mentiti sunt ei ;
cor autem eorum non erat rectum cum eo, nec fideles habiti sunt in testamento ejus.
Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum, et non disperdet eos. Et abundavit ut averteret iram suam, et non accendit omnem iram suam.
Et recordatus est quia caro sunt, spiritus vadens et non rediens.
Quoties exacerbaverunt eum in deserto ; in iram concitaverunt eum in inaquoso ?
Et conversi sunt, et tentaverunt Deum, et sanctum Israël exacerbaverunt.
Non sunt recordati manus ejus, die qua redemit eos de manu tribulantis :
sicut posuit in Ægypto signa sua, et prodigia sua in campo Taneos ;
et convertit in sanguinem flumina eorum, et imbres eorum, ne biberent.
Misit in eos cœnomyiam, et comedit eos, et ranam, et disperdidit eos ;
et dedit ærugini fructus eorum, et labores eorum locustæ ;
et occidit in grandine vineas eorum, et moros eorum in pruina ;
et tradidit grandini jumenta eorum, et possessionem eorum igni ;
misit in eos iram indignationis suæ, indignationem, et iram, et tribulationem, immissiones per angelos malos.
Viam fecit semitæ iræ suæ : non pepercit a morte animabus eorum, et jumenta eorum in morte conclusit :
et percussit omne primogenitum in terra Ægypti ; primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham :
et abstulit sicut oves populum suum, et perduxit eos tamquam gregem in deserto :
et deduxit eos in spe, et non timuerunt, et inimicos eorum operuit mare.
Et induxit eos in montem sanctificationis suæ, montem quem acquisivit dextera ejus ; et ejecit a facie eorum gentes, et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis ;
et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israël.
Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum, et testimonia ejus non custodierunt.
Et averterunt se, et non servaverunt pactum : quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum.
In iram concitaverunt eum in collibus suis, et in sculptilibus suis ad æmulationem eum provocaverunt.
Audivit Deus, et sprevit, et ad nihilum redegit valde Israël.
Et repulit tabernaculum Silo, tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus.
Et tradidit in captivitatem virtutem eorum, et pulchritudinem eorum in manus inimici.
Et conclusit in gladio populum suum, et hæreditatem suam sprevit.
Juvenes eorum comedit ignis, et virgines eorum non sunt lamentatæ.
Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt, et viduæ eorum non plorabantur.
Et excitatus est tamquam dormiens Dominus, tamquam potens crapulatus a vino.
Et percussit inimicos suos in posteriora ; opprobrium sempiternum dedit illis.
Et repulit tabernaculum Joseph, et tribum Ephraim non elegit :
sed elegit tribum Juda, montem Sion, quem dilexit.
Et ædificavit sicut unicornium sanctificium suum, in terra quam fundavit in sæcula.
Et elegit David, servum suum, et sustulit eum de gregibus ovium ; de post fœtantes accepit eum :
pascere Jacob servum suum, et Israël hæreditatem suam.
Et pavit eos in innocentia cordis sui, et in intellectibus manuum suarum deduxit eos.