Latin Bible · Novum Testamentum

Biblia Sacra · Vulgata Clementina

Luke

Luke 1

LN EN DE

↑ →

1:1

Quoniam quidem multi conati sunt ordinare narrationem, quæ in nobis completæ sunt, rerum :

1:2

sicut tradiderunt nobis, qui ab initio ipsi viderunt, et ministri fuerunt sermonis :

1:3

visum est et mihi, assecuto omnia a principio diligenter, ex ordine tibi scribere, optime Theophile,

1:4

ut cognoscas eorum verborum, de quibus eruditus es, veritatem.

1:5

Fuit in diebus Herodis, regis Judææ, sacerdos quidam nomine Zacharias de vice Abia, et uxor illius de filiabus Aaron, et nomen ejus Elisabeth.

1:6

Erant autem justi ambo ante Deum, incedentes in omnibus mandatis et justificationibus Domini sine querela.

1:7

Et non erat illis filius, eo quod esset Elisabeth sterilis, et ambo processissent in diebus suis.

1:8

Factum est autem, cum sacerdotio fungeretur in ordine vicis suæ ante Deum,

1:9

secundum consuetudinem sacerdotii, sorte exiit ut incensum poneret, ingressus in templum Domini :

1:10

et omnis multitudo populi erat orans foris hora incensi.

1:11

Apparuit autem illi angelus Domini, stans a dextris altaris incensi.

1:12

Et Zacharias turbatus est videns, et timor irruit super eum.

1:13

Ait autem ad illum angelus : Ne timeas, Zacharia, quoniam exaudita est deprecatio tua : et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium, et vocabis nomen ejus Joannem :

1:14

et erit gaudium tibi, et exsultatio, et multi in nativitate ejus gaudebunt :

1:15

erit enim magnus coram Domino : et vinum et siceram non bibet, et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suæ :

1:16

et multos filiorum Israël convertet ad Dominum Deum ipsorum :

1:17

et ipse præcedet ante illum in spiritu et virtute Eliæ : ut convertat corda patrum in filios, et incredulos ad prudentiam justorum, parare Domino plebem perfectam.

1:18

Et dixit Zacharias ad angelum : Unde hoc sciam ? ego enim sum senex, et uxor mea processit in diebus suis.

1:19

Et respondens angelus dixit ei : Ego sum Gabriel, qui asto ante Deum : et missus sum loqui ad te, et hæc tibi evangelizare.

1:20

Et ecce eris tacens, et non poteris loqui usque in diem quo hæc fiant, pro eo quod non credidisti verbis meis, quæ implebuntur in tempore suo.

1:21

Et erat plebs exspectans Zachariam : et mirabantur quod tardaret ipse in templo.

1:22

Egressus autem non poterat loqui ad illos, et cognoverunt quod visionem vidisset in templo. Et ipse erat innuens illis, et permansit mutus.

1:23

Et factum est, ut impleti sunt dies officii ejus, abiit in domum suam :

1:24

post hos autem dies concepit Elisabeth uxor ejus, et occultabat se mensibus quinque, dicens :

1:25

Quia sic fecit mihi Dominus in diebus, quibus respexit auferre opprobrium meum inter homines.

1:26

In mense autem sexto, missus est angelus Gabriel a Deo in civitatem Galilææ, cui nomen Nazareth,

1:27

ad virginem desponsatam viro, cui nomen erat Joseph, de domo David : et nomen virginis Maria.

1:28

Et ingressus angelus ad eam dixit : Ave gratia plena : Dominus tecum : benedicta tu in mulieribus.

1:29

Quæ cum audisset, turbata est in sermone ejus, et cogitabat qualis esset ista salutatio.

1:30

Et ait angelus ei : Ne timeas, Maria : invenisti enim gratiam apud Deum.

1:31

Ecce concipies in utero, et paries filium, et vocabis nomen ejus Jesum :

1:32

hic erit magnus, et Filius Altissimi vocabitur, et dabit illi Dominus Deus sedem David patris ejus : et regnabit in domo Jacob in æternum,

1:33

et regni ejus non erit finis.

1:34

Dixit autem Maria ad angelum : Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco ?

1:35

Et respondens angelus dixit ei : Spiritus Sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi. Ideoque et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei.

1:36

Et ecce Elisabeth cognata tua, et ipsa concepit filium in senectute sua : et hic mensis sextus est illi, quæ vocatur sterilis :

1:37

quia non erit impossibile apud Deum omne verbum.

1:38

Dixit autem Maria : Ecce ancilla Domini : fiat mihi secundum verbum tuum. Et discessit ab illa angelus.

1:39

Exsurgens autem Maria in diebus illis, abiit in montana cum festinatione, in civitatem Juda :

1:40

et intravit in domum Zachariæ, et salutavit Elisabeth.

1:41

Et factum est, ut audivit salutationem Mariæ Elisabeth, exsultavit infans in utero ejus : et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth :

1:42

et exclamavit voce magna, et dixit : Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui.

1:43

Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me ?

1:44

Ecce enim ut facta est vox salutationis tuæ in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo.

1:45

Et beata, quæ credidisti, quoniam perficientur ea, quæ dicta sunt tibi a Domino.

1:46

Et ait Maria : Magnificat anima mea Dominum :

1:47

et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo.

1:48

Quia respexit humilitatem ancillæ suæ : ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,

1:49

quia fecit mihi magna qui potens est : et sanctum nomen ejus,

1:50

et misericordia ejus a progenie in progenies timentibus eum.

1:51

Fecit potentiam in brachio suo : dispersit superbos mente cordis sui.

1:52

Deposuit potentes de sede, et exaltavit humiles.

1:53

Esurientes implevit bonis : et divites dimisit inanes.

1:54

Suscepit Israël puerum suum, recordatus misericordiæ suæ :

1:55

sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini ejus in sæcula.

1:56

Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus : et reversa est in domum suam.

1:57

Elisabeth autem impletum est tempus pariendi, et peperit filium.

1:58

Et audierunt vicini et cognati ejus quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa, et congratulabantur ei.

1:59

Et factum est in die octavo, venerunt circumcidere puerum, et vocabant eum nomine patris sui Zachariam.

1:60

Et respondens mater ejus, dixit : Nequaquam, sed vocabitur Joannes.

1:61

Et dixerunt ad illam : Quia nemo est in cognatione tua, qui vocetur hoc nomine.

1:62

Innuebant autem patri ejus, quem vellet vocari eum.

1:63

Et postulans pugillarem scripsit, dicens : Joannes est nomen ejus. Et mirati sunt universi.

1:64

Apertum est autem illico os ejus, et lingua ejus, et loquebatur benedicens Deum.

1:65

Et factus est timor super omnes vicinos eorum : et super omnia montana Judææ divulgabantur omnia verba hæc :

1:66

et posuerunt omnes qui audierant in corde suo, dicentes : Quis, putas, puer iste erit ? etenim manus Domini erat cum illo.

1:67

Et Zacharias pater ejus repletus est Spiritu Sancto : et prophetavit, dicens :

1:68

Benedictus Dominus Deus Israël, quia visitavit, et fecit redemptionem plebis suæ :

1:69

et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui,

1:70

sicut locutus est per os sanctorum, qui a sæculo sunt, prophetarum ejus :

1:71

salutem ex inimicis nostris, et de manu omnium qui oderunt nos :

1:72

ad faciendam misericordiam cum patribus nostris : et memorari testamenti sui sancti :

1:73

jusjurandum, quod juravit ad Abraham patrem nostrum, daturum se nobis

1:74

ut sine timore, de manu inimicorum nostrorum liberati, serviamus illi

1:75

in sanctitate et justitia coram ipso, omnibus diebus nostris.

1:76

Et tu puer, propheta Altissimi vocaberis : præibis enim ante faciem Domini parare vias ejus,

1:77

ad dandam scientiam salutis plebi ejus in remissionem peccatorum eorum

1:78

per viscera misericordiæ Dei nostri, in quibus visitavit nos, oriens ex alto :

1:79

illuminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent : ad dirigendos pedes nostros in viam pacis.

1:80

Puer autem crescebat, et confortabatur spiritu : et erat in desertis usque in diem ostensionis suæ ad Israël.

80 versūs Clementine Vulgate JSON ›

↑ →

✠