52:1
In finem, pro Maëleth intelligentiæ David. Dixit insipiens in corde suo : Non est Deus.
52:2
Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus ; non est qui faciat bonum.
52:3
Deus de cælo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.
52:4
Omnes declinaverunt ; simul inutiles facti sunt : non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.
52:5
Nonne scient omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam ut cibum panis ?
52:6
Deum non invocaverunt ; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor. Quoniam Deus dissipavit ossa eorum qui hominibus placent : confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos.
52:7
Quis dabit ex Sion salutare Israël ? cum converterit Deus captivitatem plebis suæ, exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.