In finem, pro occultis filii. Psalmus David.
Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua.
Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime.
In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.
Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.
Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.
Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ;
et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,
et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia.
Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.
Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.
Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus :
quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum.
Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis,
qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion :
exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.
Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.
Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.
Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem.
Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo.
Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.
Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?
Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.
Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.
Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.
Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur.
Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo.
Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor.
Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.
Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum.
In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.
Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem.
Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum.
Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret.
Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor.
Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur.
Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius.
Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua :
judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.