In finem, pro occultis filii. Psalmus David.
<em>Dem Musikmeister, nach (der Singweise = Melodie) »stirb für den Sohn!«; ein Psalm von David.</em>
Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua.
Preisen will ich den HERRN von ganzem Herzen, verkünden all deine Wundertaten,
Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime.
ich will deiner mich freun und frohlocken, will lobsingen deinem Namen, du Höchster,
In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.
weil meine Feinde haben rückwärts weichen müssen: sie sind gestrauchelt und umgekommen vor dir.
Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.
Denn du hast mein Recht und meine Sache geführt, hast auf dem Throne gesessen als gerechter Richter;
Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.
du hast die Heiden bedroht, die Frevler vernichtet, ihren Namen ausgelöscht für immer und ewig:
Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ;
Der Feind ist dahin, zertrümmert für immer; auch Städte hast du zerstört, ihr Gedächtnis ist untergegangen.
et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,
Der HERR aber thront in Ewigkeit; zum Gericht hat er aufgestellt seinen Stuhl;
et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia.
und er, er richtet den Erdkreis mit Gerechtigkeit, spricht das Urteil den Völkern nach Gebühr.
Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.
So ist denn der HERR eine Burg den Bedrückten, eine Burg für die Zeiten der Drangsal.
Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.
Drum vertrauen auf dich, die deinen Namen kennen; denn du läßt nicht von denen, die dich, HERR, suchen.
Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus :
Lobsinget dem HERRN, der auf Zion thront, verkündet unter den Völkern seine Taten!
quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum.
Denn als Rächer der Blutschuld hat er ihrer gedacht, hat das Schreien der Elenden nicht vergessen.
Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis,
Sei mir gnädig, o HERR, sieh an, was ich leide durch meine Feinde! Du bist’s, der den Pforten des Todes mich entreißt,
qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion :
auf daß ich verkünde alle deine Ruhmestaten, in den Toren der Tochter Zion ob deiner Hilfe juble!
exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.
Versunken sind die Heiden in die Grube, die sie gegraben, im Netz, das sie heimlich gestellt, hat ihr eigner Fuß sich verstrickt.
Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.
Kundgetan hat sich der HERR, hat Gericht gehalten: durch das Eingreifen seiner Hände ist der Frevler gefangen. SAITENSPIEL. SELA.
Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.
Die Frevler fahren zur Unterwelt hinab, alle Heidenvölker, die Gottes vergessen;
Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem.
denn nicht auf ewig bleibt der Arme vergessen, und der Elenden Hoffnung geht nicht für immer verloren.
Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo.
Steh auf, o HERR! Laß Menschen nicht trotzig schalten, laß die Heiden gerichtet werden vor dir!
Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.
Lege doch, HERR, einen Schrecken auf sie! Laß die Heiden erkennen, daß Menschen sie sind! SELA.
Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?
Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.
Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.
Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.
Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur.
Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo.
Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor.
Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.
Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum.
In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.
Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem.
Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum.
Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret.
Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor.
Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur.
Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius.
Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua :
judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.