Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam.
<em>Von David, ein Psalm.</em> Von Gnade und Recht will ich singen, dir, o HERR, will ich spielen!
Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.
Achten will ich auf fehllosen Wandel <ul> <li>wann wirst du zu mir kommen? In Herzensreinheit will ich wandeln im Innern meines Hauses.</li> </ul>
Non avertas faciem tuam a me : in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam ; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.
Ich will nicht mein Auge gerichtet halten auf schandbare Dinge; das Tun der Abtrünnigen hasse ich: es soll mir nicht anhaften.
Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.
Ein falsches Herz soll fern von mir bleiben, einen Bösen will ich nicht kennen.
Percussus sum ut fœnum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.
Wer seinen Nächsten heimlich verleumdet, den will ich zum Schweigen bringen; wer stolze Augen hat und ein hoffärtig Herz, den werde ich nicht ertragen.
A voce gemitus mei adhæsit os meum carni meæ.
Meine Augen sollen blicken auf die Treuen im Lande: die sollen bei mir wohnen; wer auf frommen Wege wandelt, der soll mir dienen.
Similis factus sum pellicano solitudinis ; factus sum sicut nycticorax in domicilio.
Nicht darf inmitten meines Hauses weilen, wer Trug verübt; wer Lügen redet, soll nicht bestehn vor meinen Augen.
Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.
Jeden Morgen will ich unschädlich machen alle Frevler im Lande, um auszurotten aus der Stadt des HERRN alle Übeltäter.
Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant :
quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam,
a facie iræ et indignationis tuæ : quia elevans allisisti me.
Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut fœnum arui.
Tu autem, Domine, in æternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem.
Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus :
quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terræ ejus miserebuntur.
Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam :
quia ædificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.
Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum.
Scribantur hæc in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum.
Quia prospexit de excelso sancto suo ; Dominus de cælo in terram aspexit :
ut audiret gemitus compeditorum ; ut solveret filios interemptorum :
ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem :
in conveniendo populos in unum, et reges, ut serviant Domino.
Respondit ei in via virtutis suæ : Paucitatem dierum meorum nuntia mihi :
ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui.
Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt cæli.
Ipsi peribunt, tu autem permanes ; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur ;
tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in sæculum dirigetur.