Latin Bible · Vetus Testamentum

Biblia Sacra · Vulgata Clementina

Psalms — Latin alongside Deutsch

Psalms 103

LN EN DE
103:1

Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino : Domine Deus meus, magnificatus es vehementer. Confessionem et decorem induisti,

<em>Von David.</em> Lobe den HERRN, meine Seele, und all mein Inneres seinen heiligen Namen!

103:2

amictus lumine sicut vestimento. Extendens cælum sicut pellem,

Lobe den HERRN, meine Seele, und vergiß nicht, was er dir Gutes getan!

103:3

qui tegis aquis superiora ejus : qui ponis nubem ascensum tuum ; qui ambulas super pennas ventorum :

Der dir alle deine Schuld vergibt und alle deine Gebrechen heilt;

103:4

qui facis angelos tuos spiritus, et ministros tuos ignem urentem.

der dein Leben erlöst vom Verderben, der dich krönt mit Gnade und Erbarmen;

103:5

Qui fundasti terram super stabilitatem suam : non inclinabitur in sæculum sæculi.

der dein Alter mit guten Gaben sättigt, daß, dem Adler gleich, sich erneut deine Jugend.

103:6

Abyssus sicut vestimentum amictus ejus ; super montes stabunt aquæ.

Gerechtigkeit übt der HERR, schafft allen Unterdrückten ihr Recht;

103:7

Ab increpatione tua fugient ; a voce tonitrui tui formidabunt.

er hat Mose seine Wege kundgetan, den Kindern Israel seine Großtaten.

103:8

Ascendunt montes, et descendunt campi, in locum quem fundasti eis.

Barmherzig und gnädig ist der HERR, voller Langmut und reich an Güte;

103:9

Terminum posuisti quem non transgredientur, neque convertentur operire terram.

er wird nicht ewig hadern und den Zorn nicht immerdar festhalten;

103:10

Qui emittis fontes in convallibus ; inter medium montium pertransibunt aquæ.

er handelt nicht mit uns nach unsern Sünden und vergilt uns nicht nach unsern Missetaten;

103:11

Potabunt omnes bestiæ agri ; expectabunt onagri in siti sua.

nein, so hoch der Himmel über der Erde ist, so groß ist seine Gnade über denen, die ihn fürchten;

103:12

Super ea volucres cæli habitabunt ; de medio petrarum dabunt voces.

so fern der Sonnenaufgang ist vom Niedergang, läßt er unsre Verschuldungen fern von uns sein;

103:13

Rigans montes de superioribus suis ; de fructu operum tuorum satiabitur terra :

wie ein Vater sich über die Kinder erbarmt, so erbarmt der HERR sich derer, die ihn fürchten.

103:14

producens fœnum jumentis, et herbam servituti hominum, ut educas panem de terra,

Denn er weiß, welch ein Gebilde wir sind, er denkt daran, daß wir Staub sind.

103:15

et vinum lætificet cor hominis : ut exhilaret faciem in oleo, et panis cor hominis confirmet.

Der Mensch – dem Grase gleicht seine Lebenszeit, wie die Blume des Feldes, so blüht er:

103:16

Saturabuntur ligna campi, et cedri Libani quas plantavit :

wenn ein Windstoß über sie hinfährt, ist sie dahin, und ihr Standort weiß nichts mehr von ihr.

103:17

illic passeres nidificabunt : herodii domus dux est eorum.

Doch die Gnade des HERRN erweist sich von Ewigkeit zu Ewigkeit an denen, die ihn fürchten, und seine Gerechtigkeit besteht für Kindeskinder

103:18

Montes excelsi cervis ; petra refugium herinaciis.

bei denen, die seinen Bund bewahren und seiner Gebote gedenken, um sie auszuführen.

103:19

Fecit lunam in tempora ; sol cognovit occasum suum.

Der HERR hat seinen Thron im Himmel festgestellt, und seine Königsmacht umschließt das All.

103:20

Posuisti tenebras, et facta est nox ; in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ :

Lobet den HERRN, ihr seine Engel, ihr starken Helden, die ihr sein Wort vollführt, gehorsam der Stimme seines Gebots!

103:21

catuli leonum rugientes ut rapiant, et quærant a Deo escam sibi.

Lobet den HERRN, alle seine Heerscharen, ihr seine Diener, Vollstrecker seines Willens!

103:22

Ortus est sol, et congregati sunt, et in cubilibus suis collocabuntur.

Lobet den HERRN, alle seine Werke an allen Orten seiner Herrschaft! Lobe den HERRN, meine Seele!

103:23

Exibit homo ad opus suum, et ad operationem suam usque ad vesperum.

103:24

Quam magnificata sunt opera tua, Domine ! omnia in sapientia fecisti ; impleta est terra possessione tua.

103:25

Hoc mare magnum et spatiosum manibus ; illic reptilia quorum non est numerus : animalia pusilla cum magnis.

103:26

Illic naves pertransibunt ; draco iste quem formasti ad illudendum ei.

103:27

Omnia a te expectant ut des illis escam in tempore.

103:28

Dante te illis, colligent ; aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate.

103:29

Avertente autem te faciem, turbabuntur ; auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertentur.

103:30

Emittes spiritum tuum, et creabuntur, et renovabis faciem terræ.

103:31

Sit gloria Domini in sæculum ; lætabitur Dominus in operibus suis.

103:32

Qui respicit terram, et facit eam tremere ; qui tangit montes, et fumigant.

103:33

Cantabo Domino in vita mea ; psallam Deo meo quamdiu sum.

103:34

Jucundum sit ei eloquium meum ; ego vero delectabor in Domino.

103:35

Deficiant peccatores a terra, et iniqui, ita ut non sint. Benedic, anima mea, Domino.

35 versūs Menge JSON ›