Canticum graduum. De profundis clamavi ad te, Domine ;
<em>Ein Wallfahrtslied</em>. »Sie haben mich hart bedrängt von meiner Jugend an« <ul> <li>so bekenne Israel –,</li> </ul>
Domine, exaudi vocem meam. Fiant aures tuæ intendentes in vocem deprecationis meæ.
»sie haben mich hart bedrängt von meiner Jugend an, aber doch mich nicht überwältigt.
Si iniquitates observaveris, Domine, Domine, quis sustinebit ?
Auf meinem Rücken haben die Pflüger gepflügt und lange Furchen gezogen;
Quia apud te propitiatio est ; et propter legem tuam sustinui te, Domine. Sustinuit anima mea in verbo ejus :
doch der HERR ist gerecht: er hat zerhauen der Gottlosen Stricke.«
speravit anima mea in Domino.
Zuschanden müssen werden und rückwärts weichen alle, die Zion hassen!
A custodia matutina usque ad noctem, speret Israël in Domino.
Sie müssen gleichen dem Gras auf den Dächern, das dürr schon ist, bevor es in Halme schießt,
Quia apud Dominum misericordia, et copiosa apud eum redemptio.
mit dem der Schnitter seine Hand nicht füllt, noch der Garbenbinder seinen Gewandbausch,
Et ipse redimet Israël ex omnibus iniquitatibus ejus.
und bei dem, wer des Weges vorübergeht, nicht ruft: »Gottes Segen sei über euch! Wir segnen euch im Namen des HERRN!«