Oratio David. Exaudi, Domine, justitiam meam ; intende deprecationem meam. Auribus percipe orationem meam, non in labiis dolosis.
<em>Ein Lied von David.</em> Behüte mich, Gott, denn bei dir such’ ich Zuflucht!
De vultu tuo judicium meum prodeat ; oculi tui videant æquitates.
Ich sage zu Gott: »Mein Allherr bist du, es gibt nichts Gutes für mich außer dir«;
Probasti cor meum, et visitasti nocte ; igne me examinasti, et non est inventa in me iniquitas.
und von den Heiligen im Lande (sag ich): »Dies sind die Edlen, an denen mein ganzes Herz hängt.«
Ut non loquatur os meum opera hominum : propter verba labiorum tuorum, ego custodivi vias duras.
Vielfaches Leid erwächst den Verehrern anderer (Götter): ich mag ihre Bluttrankopfer nicht spenden und ihre Namen nicht auf meine Lippen nehmen.
Perfice gressus meos in semitis tuis, ut non moveantur vestigia mea.
Der HERR ist mein Erbgut und Becherteil; du bist’s, der mein Los mir sichert.
Ego clamavi, quoniam exaudisti me, Deus ; inclina aurem tuam mihi, et exaudi verba mea.
Die Meßschnur ist mir gefallen aufs lieblichste ja, mein Erbteil gefällt mir gar wohl.
Mirifica misericordias tuas, qui salvos facis sperantes in te.
Ich preise den HERRN, der mich freundlich beraten; auch nächtens mahnt mich mein Herz dazu.
A resistentibus dexteræ tuæ custodi me ut pupillam oculi. Sub umbra alarum tuarum protege me
Ich habe den HERRN mir beständig vor Augen gestellt: steht er mir zur Rechten, so wanke ich nicht.
a facie impiorum qui me afflixerunt. Inimici mei animam meam circumdederunt ;
Drum freut sich mein Herz, und meine Seele frohlockt: auch mein Leib wird sicher wohnen.
adipem suum concluserunt : os eorum locutum est superbiam.
Denn du gibst meine Seele dem Totenreich nicht preis, du läßt deinen Frommen nicht schaun die Vernichtung.
Projicientes me nunc circumdederunt me ; oculos suos statuerunt declinare in terram.
Du weisest mir den Weg des Lebens: vor deinem Angesicht sind Freuden in Fülle und Segensgaben in deiner Rechten ewiglich.
Susceperunt me sicut leo paratus ad prædam, et sicut catulus leonis habitans in abditis.
Exsurge, Domine : præveni eum, et supplanta eum : eripe animam meam ab impio ; frameam tuam
ab inimicis manus tuæ. Domine, a paucis de terra divide eos in vita eorum ; de absconditis tuis adimpletus est venter eorum. Saturati sunt filiis, et dimiserunt reliquias suas parvulis suis.
Ego autem in justitia apparebo conspectui tuo ; satiabor cum apparuerit gloria tua.