In finem. Psalmus David, pro extasi.
*Ein Psalm, ein Lied zur Tempelweihe*<em>, von David.</em>
In te, Domine, speravi ; non confundar in æternum : in justitia tua libera me.
Ich will dich erheben, o HERR, denn du hast aus der Tiefe mich gezogen und meinen Feinden die Freude über mich vereitelt.
Inclina ad me aurem tuam ; accelera ut eruas me. Esto mihi in Deum protectorem, et in domum refugii, ut salvum me facias :
O HERR, mein Gott, ich schrie zu dir (um Hilfe), da hast du mir Heilung geschafft.
quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu ; et propter nomen tuum deduces me et enutries me.
O HERR, du hast meine Seele aus dem Totenreich heraufgeführt, hast mich am Leben erhalten, so daß ich nicht ins Grab bin gesunken.
Educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi, quoniam tu es protector meus.
Lobsinget dem HERRN, ihr seine Frommen, und preist seinen heiligen Namen!
In manus tuas commendo spiritum meum ; redemisti me, Domine Deus veritatis.
Denn sein Zorn währt nur einen Augenblick, doch lebenslang seine Gnade: am Abend kehrt Weinen als Gast ein, doch am Morgen herrscht Jubel.
Odisti observantes vanitates supervacue ; ego autem in Domino speravi.
Ich aber dachte in meiner Sicherheit: »Ich werde nimmermehr wanken!«
Exsultabo, et lætabor in misericordia tua, quoniam respexisti humilitatem meam ; salvasti de necessitatibus animam meam.
O HERR, nach deiner Gnade hattest du fest meinen Berg gegründet; dann aber verbargst du dein Antlitz, und ich erschrak.
Nec conclusisti me in manibus inimici : statuisti in loco spatioso pedes meos.
Da rief ich zu dir, o HERR, und flehte zu meinem Gott:
Miserere mei, Domine, quoniam tribulor ; conturbatus est in ira oculus meus, anima mea, et venter meus.
»Was hast du für Gewinn von meinem Blut, wenn zur Gruft ich fahre? Kann der Staub dich preisen und deine Treue verkünden?
Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Infirmata est in paupertate virtus mea, et ossa mea conturbata sunt.
O höre mich, HERR, und erbarme dich mein, sei du, o HERR, ein Helfer!«
Super omnes inimicos meos factus sum opprobrium, et vicinis meis valde, et timor notis meis ; qui videbant me foras fugerunt a me.
Du hast mir meine Klage in Reigentanz verwandelt, das Trauerkleid mir gelöst und mit Freude mich gegürtet,
Oblivioni datus sum, tamquam mortuus a corde ; factus sum tamquam vas perditum :
auf daß dir meine Seele lobsinge und nicht schweige: o HERR, mein Gott, in Ewigkeit will ich dir danken!
quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu. In eo dum convenirent simul adversum me, accipere animam meam consiliati sunt.
Ego autem in te speravi, Domine ; dixi : Deus meus es tu ;
in manibus tuis sortes meæ : eripe me de manu inimicorum meorum, et a persequentibus me.
Illustra faciem tuam super servum tuum ; salvum me fac in misericordia tua.
Domine, non confundar, quoniam invocavi te. Erubescant impii, et deducantur in infernum ;
muta fiant labia dolosa, quæ loquuntur adversus justum iniquitatem, in superbia, et in abusione.
Quam magna multitudo dulcedinis tuæ, Domine, quam abscondisti timentibus te ; perfecisti eis qui sperant in te in conspectu filiorum hominum !
Abscondes eos in abscondito faciei tuæ a conturbatione hominum ; proteges eos in tabernaculo tuo, a contradictione linguarum.
Benedictus Dominus, quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita.
Ego autem dixi in excessu mentis meæ : Projectus sum a facie oculorum tuorum : ideo exaudisti vocem orationis meæ, dum clamarem ad te.
Diligite Dominum, omnes sancti ejus, quoniam veritatem requiret Dominus, et retribuet abundanter facientibus superbiam.
Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domino.