Latin Bible · Vetus Testamentum

Biblia Sacra · Vulgata Clementina

Psalms — Latin alongside Deutsch

Psalms 39

LN EN DE
39:1

In finem. Psalmus ipsi David.

<em>Dem Musikmeister Jeduthun; ein Psalm von David.</em>

39:2

Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi.

Ich dachte: »Achten will ich auf meine Wege, daß ich nicht sünd’ge mit meiner Zunge; ich will meinem Mund einen Zaum anlegen, solange noch der Frevler vor mir steht.«

39:3

Et exaudivit preces meas, et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fæcis. Et statuit super petram pedes meos, et direxit gressus meos.

So ward ich denn stumm, ganz stumm, mit Gewalt schweigsam; doch es wühlte mein Schmerz noch wilder.

39:4

Et immisit in os meum canticum novum, carmen Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino.

Das Herz ward mir heiß in der Brust, ob meinem Grübeln brannte ein Feuer in mir; da ließ ich meiner Zunge freien Lauf:

39:5

Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias falsas.

»HERR, laß mein Ende mich wissen und welches das Maß meiner Tage ist! Laß mich erkennen, wie vergänglich ich bin!

39:6

Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua ; et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi. Annuntiavi et locutus sum : multiplicati sunt super numerum.

Ach, spannenlang hast du mir die Tage gemacht, und meines Lebens Dauer ist wie nichts vor dir: ja, nur als ein Hauch steht jeglicher Mensch da!« SELA.

39:7

Sacrificium et oblationem noluisti ; aures autem perfecisti mihi. Holocaustum et pro peccato non postulasti ;

Fürwahr nur als Schattenbild wandelt der Mensch einher, nur um ein Nichts wird so viel Lärm gemacht; man häuft auf und weiß nicht, wer es einheimst.

39:8

tunc dixi : Ecce venio. In capite libri scriptum est de me,

Und nun, o Allherr, wes soll ich harren? Meine Hoffnung geht auf dich (allein).

39:9

ut facerem voluntatem tuam. Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei.

Errette mich von allen meinen Sünden, zum Spott der Toren laß mich nicht werden!

39:10

Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna ; ecce labia mea non prohibebo : Domine, tu scisti.

Ich schweige, tu meinen Mund nicht auf, denn du hast’s so gefügt.

39:11

Justitiam tuam non abscondi in corde meo ; veritatem tuam et salutare tuum dixi ; non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.

Nimm deine Plage weg von mir: unter dem Druck deiner Hand erlieg’ ich.

39:12

Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me ; misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.

Züchtigst du einen Menschen mit Strafen um der Sünde willen, so läßt du seine Schönheit vergehn wie die Motte: ach, nur ein Hauch ist jeglicher Mensch! SELA.

39:13

Quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus ; comprehenderunt me iniquitates meæ, et non potui ut viderem. Multiplicatæ sunt super capillos capitis mei, et cor meum dereliquit me.

Höre, o HERR, mein Gebet und vernimm mein Schreien, bleib’ nicht stumm bei meinen Tränen! Denn ein Gast (nur) bin ich bei dir, ein Beisaß wie all meine Väter.

39:14

Complaceat tibi, Domine, ut eruas me ; Domine, ad adjuvandum me respice.

Blick weg von mir, daß mein Antlitz sich wieder erheitert, bevor ich dahinfahre und nicht mehr bin!

39:15

Confundantur et revereantur simul, qui quærunt animam meam ut auferant eam ; convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala.

39:16

Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi : Euge, euge !

39:17

Exsultent et lætentur super te omnes quærentes te ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.

39:18

Ego autem mendicus sum et pauper ; Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es ; Deus meus, ne tardaveris.

18 versūs Menge JSON ›