In finem, pro torcularibus filiis Core. Psalmus.
<em>Ein Lied, ein Psalm Asaphs</em>.
Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum !
O Gott, halte dich nicht zurück, verharre nicht im Schweigen und bleibe nicht ruhig, o Gott!
Concupiscit, et deficit anima mea in atria Domini ; cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum.
Denn siehe, deine Feinde toben, und die dich hassen, tragen das Haupt hoch!
Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos : altaria tua, Domine virtutum, rex meus, et Deus meus.
Gegen dein Volk ersinnen sie einen Anschlag und beraten sich gegen deine Schutzbefohlnen;
Beati qui habitant in domo tua, Domine ; in sæcula sæculorum laudabunt te.
sie sagen: »Kommt, wir wollen sie vertilgen als Volk: des Namens Israel soll man fürder nicht gedenken!«
Beatus vir cujus est auxilium abs te : ascensiones in corde suo disposuit,
Ja, sie haben einmütigen Sinns sich beraten, ein Bündnis gegen dich geschlossen:
in valle lacrimarum, in loco quem posuit.
die Zelte Edoms und der Ismaeliter, Moab und die Hagriter,
Etenim benedictionem dabit legislator ; ibunt de virtute in virtutem : videbitur Deus deorum in Sion.
Gebal und Ammon und Amalek, das Philisterland samt den Bewohnern von Tyrus.
Domine Deus virtutum, exaudi orationem meam ; auribus percipe, Deus Jacob.
Auch Assur hat sich zu ihnen gesellt, es leiht den Nachkommen Lots seinen Arm. SELA.
Protector noster, aspice, Deus, et respice in faciem christi tui.
Verfahre mit ihnen wie einst mit Midian, wie mit Sisera, wie mit Jabin am Bache Kison,
Quia melior est dies una in atriis tuis super millia ; elegi abjectus esse in domo Dei mei magis quam habitare in tabernaculis peccatorum.
die bei Endor den Untergang fanden, mit ihren Leibern das Erdreich düngten!
Quia misericordiam et veritatem diligit Deus : gratiam et gloriam dabit Dominus.
Mache sie, ihre Edlen, wie Oreb und Seeb, und wie Sebah und Zalmunna alle ihre Fürsten,
Non privabit bonis eos qui ambulant in innocentia : Domine virtutum, beatus homo qui sperat in te.
die gesprochen hatten: »Wir wollen für uns erobern die Fluren Gottes!«