Proverbs 2 · Biblia Sacra

2:1

Fili mi, si susceperis sermones meos, et mandata mea absconderis penes te :

2:2

ut audiat sapientiam auris tua, inclina cor tuum ad cognoscendam prudentiam.

2:3

Si enim sapientiam invocaveris, et inclinaveris cor tuum prudentiæ ;

2:4

si quæsieris eam quasi pecuniam, et sicut thesauros effoderis illam :

2:5

tunc intelliges timorem Domini, et scientiam Dei invenies,

2:6

quia Dominus dat sapientiam, et ex ore ejus prudentia et scientia.

2:7

Custodiet rectorum salutem, et proteget gradientes simpliciter,

2:8

servans semitas justitiæ, et vias sanctorum custodiens.

2:9

Tunc intelliges justitiam, et judicium, et æquitatem, et omnem semitam bonam.

2:10

Si intraverit sapientia cor tuum, et scientia animæ tuæ placuerit,

2:11

consilium custodiet te, et prudentia servabit te :

2:12

ut eruaris a via mala, et ab homine qui perversa loquitur ;

2:13

qui relinquunt iter rectum, et ambulant per vias tenebrosas ;

2:14

qui lætantur cum malefecerint, et exsultant in rebus pessimis ;

2:15

quorum viæ perversæ sunt, et infames gressus eorum.

2:16

Ut eruaris a muliere aliena, et ab extranea quæ mollit sermones suos,

2:17

et relinquit ducem pubertatis suæ,

2:18

et pacti Dei sui oblita est. Inclinata est enim ad mortem domus ejus, et ad inferos semitæ ipsius.

2:19

Omnes qui ingrediuntur ad eam non revertentur, nec apprehendent semitas vitæ.

2:20

Ut ambules in via bona, et calles justorum custodias :

2:21

qui enim recti sunt habitabunt in terra, et simplices permanebunt in ea ;

2:22

impii vero de terra perdentur, et qui inique agunt auferentur ex ea.