In finem, pro susceptione matutina. Psalmus David.
Deus, Deus meus, respice in me : quare me dereliquisti ? longe a salute mea verba delictorum meorum.
Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies ; et nocte, et non ad insipientiam mihi.
Tu autem in sancto habitas, laus Israël.
In te speraverunt patres nostri ; speraverunt, et liberasti eos.
Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt ; in te speraverunt, et non sunt confusi.
Ego autem sum vermis, et non homo ; opprobrium hominum, et abjectio plebis.
Omnes videntes me deriserunt me ; locuti sunt labiis, et moverunt caput.
Speravit in Domino, eripiat eum : salvum faciat eum, quoniam vult eum.
Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre, spes mea ab uberibus matris meæ.
In te projectus sum ex utero ; de ventre matris meæ Deus meus es tu :
ne discesseris a me, quoniam tribulatio proxima est, quoniam non est qui adjuvet.
Circumdederunt me vituli multi ; tauri pingues obsederunt me.
Aperuerunt super me os suum, sicut leo rapiens et rugiens.
Sicut aqua effusus sum, et dispersa sunt omnia ossa mea : factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei.
Aruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhæsit faucibus meis : et in pulverem mortis deduxisti me.
Quoniam circumdederunt me canes multi ; concilium malignantium obsedit me. Foderunt manus meas et pedes meos ;
dinumeraverunt omnia ossa mea. Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me.
Diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestem meam miserunt sortem.
Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me ; ad defensionem meam conspice.
Erue a framea, Deus, animam meam, et de manu canis unicam meam.
Salva me ex ore leonis, et a cornibus unicornium humilitatem meam.
Narrabo nomen tuum fratribus meis ; in medio ecclesiæ laudabo te.
Qui timetis Dominum, laudate eum ; universum semen Jacob, glorificate eum.
Timeat eum omne semen Israël, quoniam non sprevit, neque despexit deprecationem pauperis, nec avertit faciem suam a me : et cum clamarem ad eum, exaudivit me.
Apud te laus mea in ecclesia magna ; vota mea reddam in conspectu timentium eum.
Edent pauperes, et saturabuntur, et laudabunt Dominum qui requirunt eum : vivent corda eorum in sæculum sæculi.
Reminiscentur et convertentur ad Dominum universi fines terræ ; et adorabunt in conspectu ejus universæ familiæ gentium :
quoniam Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium.
Manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terræ ; in conspectu ejus cadent omnes qui descendunt in terram.
Et anima mea illi vivet ; et semen meum serviet ipsi.
Annuntiabitur Domino generatio ventura ; et annuntiabunt cæli justitiam ejus populo qui nascetur, quem fecit Dominus.