In finem, psalmus David. Domine, probasti me, et cognovisti me ;
<em>Von David.</em> Danken will ich dir (HERR) von ganzem Herzen, vor den Göttern will ich dir lobsingen;
tu cognovisti sessionem meam et resurrectionem meam.
vor deinem heiligen Tempel will ich anbeten und deinen Namen preisen ob deiner Gnade und Treue; denn über deinen ganzen Namen hinaus hast dein Wort du groß gemacht.
Intellexisti cogitationes meas de longe ; semitam meam et funiculum meum investigasti :
Als ich rief zu dir, da hast du mich erhört, hast mir Mut verliehn: in mein Herz kam Kraft.
et omnes vias meas prævidisti, quia non est sermo in lingua mea.
Danken werden dir, HERR, alle Könige der Erde, wenn sie hören die Worte deines Mundes,
Ecce, Domine, tu cognovisti omnia, novissima et antiqua. Tu formasti me, et posuisti super me manum tuam.
und werden singen vom Walten des HERRN, denn groß ist die Herrlichkeit des HERRN.
Mirabilis facta est scientia tua ex me ; confortata est, et non potero ad eam.
Denn der HERR ist erhaben und sieht doch den Niedrigen, den Stolzen aber erkennt er schon von ferne.
Quo ibo a spiritu tuo ? et quo a facie tua fugiam ?
Wenn ich auch mitten in Drangsal wandle, erhältst du mir dennoch das Leben; du streckst deine Hand aus gegen die Wut meiner Feinde, und deine Rechte hilft mir.
Si ascendero in cælum, tu illic es ; si descendero in infernum, ades.
Der HERR wird’s mir zum Heil vollführen; o HERR, deine Gnade walte für immer: laß die Werke deiner Hände nicht fahren!
Si sumpsero pennas meas diluculo, et habitavero in extremis maris,
etenim illuc manus tua deducet me, et tenebit me dextera tua.
Et dixi : Forsitan tenebræ conculcabunt me ; et nox illuminatio mea in deliciis meis.
Quia tenebræ non obscurabuntur a te, et nox sicut dies illuminabitur : sicut tenebræ ejus, ita et lumen ejus.
Quia tu possedisti renes meos ; suscepisti me de utero matris meæ.
Confitebor tibi, quia terribiliter magnificatus es ; mirabilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.
Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto ; et substantia mea in inferioribus terræ.
Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur. Dies formabuntur, et nemo in eis.
Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus ; nimis confortatus est principatus eorum.
Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur. Exsurrexi, et adhuc sum tecum.
Si occideris, Deus, peccatores, viri sanguinum, declinate a me :
quia dicitis in cogitatione : Accipient in vanitate civitates tuas.
Nonne qui oderunt te, Domine, oderam, et super inimicos tuos tabescebam ?
Perfecto odio oderam illos, et inimici facti sunt mihi.
Proba me, Deus, et scito cor meum ; interroga me, et cognosce semitas meas.
Et vide si via iniquitatis in me est, et deduc me in via æterna.