In finem. Psalmus David.
Eripe me, Domine, ab homine malo ; a viro iniquo eripe me.
Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant prælia.
Acuerunt linguas suas sicut serpentis ; venenum aspidum sub labiis eorum.
Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos :
absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum ; juxta iter, scandalum posuerunt mihi.
Dixi Domino : Deus meus es tu ; exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.
Domine, Domine, virtus salutis meæ, obumbrasti super caput meum in die belli.
Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori : cogitaverunt contra me ; ne derelinquas me, ne forte exaltentur.
Caput circuitus eorum : labor labiorum ipsorum operiet eos.
Cadent super eos carbones ; in ignem dejicies eos : in miseriis non subsistent.
Vir linguosus non dirigetur in terra ; virum injustum mala capient in interitu.
Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum.
Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo, et habitabunt recti cum vultu tuo.